![]() |
| Klasik maymun çıkmaz ağacı ( Ceiba speciosa ) Kaş / Antalya |
Ceiba ( İspanyolca ) dev ağaç anlamına gelmektedir. Hızlı büyür, gövdesi yaşlandıkca kalınlaşarak şişe ağacına ( baobab ) benzer. Ağacın ters dönmüş gibi olması, yerli halk tarafından 'sarhoş ağaç' olarak adlandırılmasına neden olmuştur. Sonbahar ve kış aylarında, genellikle yaprakları döküldükten sonra çiçek açar. En güzel çiçek açan ağaçlar arasında gösterilir.
Gençken yeşil renkli olan gövdesi, yaşlanınca gri bir rek alır. Gövdesinde su depolar, bu nedenle kuraklığa dayanıklıdır. Yapraklar elsi, birleşik ve 5 - 7 yaprakcıklıdır.
| Maymun çıkmaz ağacı ( Ceiba speciosa ) Pembe çiçeklidir. |
![]() |
| Bir adı da kopak ağacı olan maymun çıkmaz ağacı Kaş / Antalya |
Pembe renkli, huni şeklinde, boğaza yakın kısımları sarımsı - beyaz olan çok gösterişli çiçekler açar. Ancak çiçekleri kısa ömürlüdür ( bir günlük ). Çiçek açtıktan sonra oluşan armut şeklindeki tohum kapsüllerinin çatlaması sonucu; içinde siyah tohumlar ve beyaz renkli ipliksi doku kabararak dalların uclarında pamuk topları oluşturur bu nedenle bir adı da 'pamuk ağacı' dır. Tekstil sektöründe ve sanayiinde dolgu malzemesi olarak kullanılır. Ayrıca tohumlarından yağ elde edilir. Zehirli bir bitkidir.
Beyaz çiçekli maymun çıkmaz ağacı ya da Beyaz çiçekli floş ağacı ( Ceiba insignis ):
Ceiba speciosa'ya çok benzer, boğaz kısmı altın renginde, sarımsı - beyaz renkli çiçek açar. Gövdesi C. speciosa'ya göre daha kısa ve kalındır. Kuzey Peru ve Güney Ekvador'da doğal olarak yetişir. Ceiba speciosa'a kadar dikenli değildir. Şişe şeklindeki gövdesi, bileşik yaprakları, beyaz renkli çiçekleri ve yayvan dalları ile tanınır.
| Beyaz çiçekli maymun çıkmaz ağacı ( Ceiba insignis ) Uzbaş Arboretum, Urla / İzmir |
| Beyaz çiçekli maymun çıkmaz ağacı ve çiçeği ( Ceiba insignis çiçeği ) |
| Beyaz çiçekli maymun çıkmaz ağacı ve çiçeği ( Ceiba insignis ) |
| Beyaz çiçekli floş ağacı / Beyaz çiçekli floş ağacı ( Ceiba insignis ). İstinyePark önü. Balçova / İzmir |
| Beyaz çiçekli floş ağacı ve yünlü tohumları |
Kaynaklar: Vikipedi, Ana Britannica ve internet siteleri.

